تفاوت واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR)
در مورد تفاوت بین واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR) کنجکاو هستید؟ از Apple Vision Pro گرفته تا Meta Quest و Microsoft HoloLens، ما آن را برای شما تجزیه و تحلیل و شرح می دهیم.
اصطلاحات واقعیت مجازی و واقعیت افزوده بسیار مورد استفاده قرار می گیرند. هدست های واقعیت مجازی مانند Meta Quest 2 یا Valve Index و برنامه ها و بازی های واقعیت افزوده مانند Pokemon Go محبوب هستند. آنها شبیه به هم هستند و همانطور که فناوری ها توسعه می یابند، از جهاتی به یکدیگر نفوذ می کنند. این به راحتی در Apple Vision Pro جدید، هدستی که تا اوایل سال 2024 به فروش نمی رسد، آشکار است.
اما VR و AR هنوز دو مفهوم بسیار متفاوت هستند، با ویژگیهایی که یکی را از دیگری متمایز میکنند.
واقعیت مجازی ( VR ) چیست؟
هدستهای واقعیت مجازی کاملاً دید شما را تحت تأثیر قرار میدهند تا به شما این تصور را بدهند که جای دیگری هستید. PlayStation VR 2، Meta Quest 2، Valve Index و سایر هدستها مات هستند و وقتی آنها را به چشمتان می زنید، اطراف شما را مسدود میکنند و شما اطرافتان را نمی بینید و فقط تصویری که از هدست پخش می شود را می بینید. اگر وقتی خاموش هستند آنها را به چشمتان بزنید ممکن است احساس کنید که چشم بند به چشمتان زدید.
با این حال، هنگامی که هدستها روشن میشوند، پنلهای LCD یا OLED داخل آن توسط لنزها شکسته میشوند تا میدان دید شما با هر چیزی که نمایش داده میشود پر شود. این می تواند یک بازی، یک ویدیوی 360 درجه یا فقط فضای مجازی رابط های پلتفرم ها باشد. از نظر بصری، شما به هر جایی که هدست میخواهد برده میشوید - دنیای بیرون با دنیای مجازی جایگزین میشود - از این رو به آن هدست واقعیت مجازی گفته می شود.
هم برای بازی ها و هم برای اپلیکیشن ها، واقعیت مجازی جایگزین محیط اطراف شما می شود. جایی که شما از نظر فیزیکی مهم نیست. در بازیها، ممکن است در کابین یک ستاره جنگنده بنشینید. در برنامهها، ممکن است بهطور مجازی مکانهای دور را بگردید، انگار که آنجا هستید. تعداد زیادی امکانات در VR وجود دارد، و همه آنها شامل جایگزینی همه چیز در اطراف شما با چیز دیگری است. البته این بدان معنا نیست که محیط اطراف شما کاملاً خارج از تصویر است. بیشتر هدستهای واقعیت مجازی کنونی میتوانند محیط اطراف شما را اسکن کنند یا حداقل مرزهایی را تعیین کنند تا شما را در منطقهای که برای استفاده از آنها درنظر گرفتید نگه دارند.
واقعیت افزوده ( AR ) چیست؟
در حالی که واقعیت مجازی جایگزین دید شما می شود، واقعیت افزوده جایگزین دید شما نمی شود بلکه جزئیاتی را به دید شما می افزاید. دستگاههای واقعیت افزوده، مانند هولولنز مایکروسافت، عینک اصلی گوگل، و انواع «عینکهای هوشمند» در سطح سازمانی، شفاف هستند و به شما امکان میدهند همه چیز را در مقابل خود ببینید، گویی از یک عینک شفاف استفاده میکنید. این فناوری برای حرکت آزاد طراحی شده است در حالی که تصاویر را بر روی هر چیزی که به آن نگاه می کنید نمایش می دهد. این مفهوم به گوشیهای هوشمند با برنامهها و بازیهای واقعیت افزوده، مانند Pokemon Go، که از دوربین تلفن شما برای ردیابی محیط اطرافتان استفاده میکنند و اطلاعات اضافی را به صورت بصری روی آن قرار میدهند، گسترش مییابد.
نمایشگرهای واقعیت افزوده میتوانند چیزی به سادگی یک پوشش متنی که زمان را نشان میدهد، تا چیزی به پیچیدگی هولوگرامهای مبلمان شناور در وسط اتاق ارائه دهند. Pokemon Go یک پوکمون را روی صفحه نمایش شما نمایش می دهد که روی هر چیزی که دوربین به سمت آن نشانه رفته است قرار می گیرد. در همین حال، هولولنز و سایر عینکهای هوشمند به شما امکان میدهند تا به طور مجازی پنجرههای برنامههای شناور و تزئینات سه بعدی را در اطراف خود قرار دهید.
با این حال، این نمایشگرها معمولاً گران هستند و ما هنوز شاهد یک هدست AR با قیمت واقعی و با ویژگی های کافی برای در نظر گرفتن یک محصول مصرف کننده واقعی نیستیم. به همین دلیل، اکثر تجربیات واقعیت افزوده در دسترس بیشتر مردم از طریق گوشیهای هوشمند است با استفاده از دوربین و صفحه نمایش گوشی خود برای تقویت واقعیت در یک نمای بسیار محدود.
واقعیت افزوده امکانات تقریباً نامحدودی دارد. نرمافزار واقعیت افزوده مبتنی بر تلفن، سالهاست که محیط اطراف را تشخیص میدهد و اطلاعات بیشتری در مورد آنچه میبیند، ارائه میدهد و ترجمه زنده متن یا بررسیهای پاپآپ رستورانها را با نگاه کردن به آنها ارائه میدهد. هدستهای AR اختصاصی، مانند هولولنز، میتوانند کارهای بیشتری انجام دهند و به شما امکان میدهند اپلیکیشنهای مختلف را بهعنوان پنجرههای شناور در اطراف خود قرار دهید. آنها به طور موثری به شما یک راه اندازی محاسباتی ماژولار، چند مانیتوری می دهند. با این حال، هدستهای AR کاملاً گرانتر و حجیمتر از آن هستند که بتوان آنها را محاسبات روزمره در نظر گرفت.
میدان میانی: واقعیت ترکیبی
واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR) در ابتدا مفاهیم متقابل منحصر به فرد بودند، اما به آرامی در یک طیف جدید از فناوری تغییر واقعیت ادغام شدند: واقعیت ترکیبی. گاهی اوقات MR یا XR نامیده می شود، واقعیت مختلط زمانی است که در اصل هدست های VR جنبه های واقعیت افزوده را در استفاده خود قرار می دهند.
همه هدستهای واقعیت مجازی اصلی در حال حاضر دارای دوربینهای رو به بیرون هستند که میتوانند محیط اطراف شما را اسکن کنند و نمایی از آنچه در اطراف شما وجود دارد ارائه دهند. واقعیت مجازی زمانی به واقعیتی ترکیبی تبدیل میشود که اطرافیان بر آنچه شما در هدست انجام میدهید تأثیر بگذارند. این می تواند به سادگی تعیین مرزها در اطراف شما باشد تا در دنیای واقعی به چیزی دست نزنید، یا به اندازه اندازه گیری دقیق مبلمان و ساختن محیط مجازی برای انعکاس آن اشیاء فیزیکی پیچیده باشد.
این یک اصطلاح گسترده است، و در نهایت، واقعیت ترکیبی می تواند هر بخشی از طیف AR/VR را توصیف کند، اما ما روز به روز شاهد یک حد وسط محکم بین آنها هستیم. به عنوان مثال، Meta Quest Pro دارای دوربین های رنگی است که دید بسیار واضح تری از محیط اطراف شما ارائه می دهد و صفحه های مجازی را روی میز شما نمایش می دهد، به شما این امکان را می دهد که طوری کار کنید که انگار چندین مانیتور دارید و حتی از صفحه کلید و ماوس خود به جای نمایش های مجازی استفاده کنید. آنها به نظر می رسد اپل ویژن پرو آینده نیز این ویژگی ها را دارد و به طور مشابه اشیاء مجازی را در محیط واقعی شما نمایش می دهد. اپل محصول خود را " کامپیوتر فضایی" می نامد.
با این حال، به طور موثر، هر دوی این تجربیات VR بیشتری نسبت به واقعیت افزوده هستند. اگر با یک صفحه نمایش شفاف سروکار دارید که اطلاعات محیطی را که می توانید مستقیماً به آن نگاه کنید، پوشش می دهد، هر هدستی هنوز پیکسل به پیکسل به طور کامل تعیین می کند که چشمان شما چه می بیند. ویدیوی عبوری طعم واقعیت افزوده را می دهد، اما شما همچنان از هدست واقعیت مجازی استفاده می کنید.
نگاه به آینده واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR)
خط بین AR و VR به این زودی ها به طور کامل از بین نخواهد رفت، اما در کوتاه مدت، با تبدیل شدن واقعیت مختلط به یک عامل بزرگتر در میان هدست های VR، این خط کمتر تعریف می شود. دوربینهای رو به بیرون و فناوری اسکن محیط با گذشت زمان بهبود مییابند و میتوانید هنگام استفاده از هدست، نگاه واضحتری به محیط اطراف خود داشته باشید. این دوربین ها بهطور مؤثری هر هدست واقعیت مجازی را به یک هدست واقعیت ترکیبی نیز تبدیل کنید.
با این حال، در بلندمدت، این خط احتمالا یک بار دیگر تیزتر خواهد شد. در حال حاضر، نیازمندیهای پردازش و فناوری نمایشگر همچنان کوچک و مقرون به صرفه بودن نمایشگرهای AR را محدود میکند. وسایل الکترونیکی که در عینک های AR قرار می گیرند هنوز گران هستند و فضای نسبتاً زیادی را اشغال می کنند. هنگامی که اجزا به اندازه کافی کوچک شوند تا روی یک عینک نصب شوند بدون اینکه به میزان قابل توجهی بر وزن آن افزوده شود، و نسبتاً ارزان باشند، نمایشگرهای AR اختصاصی از هدستهای واقعیت مجازی با پوشش کامل دید دور میشوند و واقعاً مفهوم واقعیت افزوده را به یک مشتری پسند تبدیل میکنند. واقعیت در حال حاضر، انتخاب های شما عینک های بزرگ یا خیره شدن به صفحه موبایل است.
